Mury miejskie
Brama Krakowska
Zbudowana została w XIV wieku i jest jedyną w pełni zachowaną do dzisiaj bramą miejską Wielunia. Jej nazwa pochodzi od tego, że znajduje się w pobliżu traktu do Krakowa.
W XVI wieku rozbudowano ją o jedną kondygnację, później częściowo wyremontowano. Została zniszczona podczas potopu szwedzkiego oraz wojny północnej. Uniknęła rozbiórki w XIX wieku tylko dlatego, że w międzyczasie rozebrano ratusz, a nowy wzniesiono w pobliżu bramy, która miała być wykorzystana jako wieża ratuszowa. Podczas II wojny światowej Brama Krakowska szczęśliwie uniknęła bombardowania, niestety, podczas konserwacji zabytku w latach 60. runęła jej górna kondygnacja. Po tym zdarzeniu postanowiono zrekonstruować zabytek.
Baszta Prochownia
Jest to kompleks zabudowań - część z nich stanowiła magazyny amunicji. W skład tego kompleksu wchodziły m.in. mury obronne; kamienny budynek z XVI wieku zbudowany na planie kwadratu, a pełniący funkcję łaźni miejskiej; baszta wzniesiona w XVI i rozebrana w wieku XIX; a także zabudowa łącząca basztę, mury obronne oraz kamienny budynek.
Baszta męczarnia
Baszta została zbudowana w XV wieku z cegły i kamienia na planie kwadratu. Po otrzymaniu w XVI wieku od Zygmunta Starego przywileju sądzenia spraw karnych pełniła funkcję izby tortur, stąd pochodzi jej nazwa - Męczarnia. Baszta uniknęła rozbiórki dzięki temu, że mieszkańcy Wielunia - zwłaszcza ta biedniejsza część - postanowiła dostawić do niej zabudowania, które zburzono dopiero w połowie XX wieku.
Półokrągłą basztę artyleryjską zbudowano w XVI wieku na załamaniu murów obronnych w południowo-zachodniej części obwarowań. W latach 1613-1615 włączono ją do zabudowań nowo powstałego klasztoru ss. bernardynek (obecnie znajduje się tam Muzeum Ziemi Wieluńskiej). Prawdopodobnie mieścił się tam skarbiec klasztorny, stąd nazwa. Basztę rozebrano po 1823 roku.
Jest to baszta artyleryjska, która została zbudowana w XVI wieku - zarówno z kamienia polnego, jak i wapiennego. Pod koniec tego wieku basztę tę pomalowano na czerwono, a następnie założono dachówkę z baszty Skarbczyk. Uniknęła rozbiórki tylko dlatego, że jeden z mieszkańców włączył ją w mury swojego gospodarstwa.
W XX wieku baszta Swawola została poddana konserwacji, a po utworzeniu plantów częściowo ją odsłonięto.
Brama Kaliska
Nazwa tej zbudowanej w XV wieku bramy pochodzi od tego, że powstała tuż przy wylocie na Kalisz. Zwana jest także Bramą Dąbrowską, gdyż trakt na Kalisz wiódł przez wieś Dąbrowa. W późniejszym czasie (ok XVI wieku) bramę zastąpiono murowanym rękawem wjazdowym, który potem przedłużono. Przy jego wylocie znajdowały się 2 niewielkie baszty. Z czasem brama, podobnie jak i inne fortyfikacje w Wieluniu zaczęła tracić na wartości. Mieszkańcy zaczęli do nich dobudowywać mieszkania. Ostatecznie rozebrano ją w XIX wieku. W latach 2001-2002 odkopano i nadbudowano fundamenty i postawiono na nich krzyż.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz